Storythai

ใครเคยบอกหว่า ว่าวันอาทิตย์จะกลายเป็นวันที่มีค่า
น้องซักคนในไดอารี่เนี่ยแหละ

มันเป็นจริงๆด้วยล่ะ
แต่เป็นวันที่อยากอยู่แต่บ้าน ไม่อยากออกไปไหน
นั่งดูวีซีดีซักเรื่อง แล้วก็นอน กิน อ่านหนังสือเรื่อยเปื่อย

(ยกเว้นว่าน้องจะมีงาน เราก็คงต้องไป เหอๆ)

เมื่อวานไปดู L มาล่ะ
ความจริงไม่ได้อยากดูเลย
ตอนดูก็รู้สึกว่า เอิ่ม...
ไม่ชอบหนังญี่ปุ่นแนวประมาณนี้อยู่แล้ว
เพราะคนญี่ปุ่นเป็นอะไรที่มีการแสดงออกทางอารมณ์เว่อร์มาก
ไม่รู้เพราะมันเป็นหนังหรือว่ายังไง
อย่างเวลาโมโหก็จะตะโกนแล้วทำหน้าแบบเส้นเลือดปูด
จะเป็นเพราะความแตกต่างทางวัฒนธรรมหรือว่าหนังต้องการสื่อ

สรุปแล้วชอบหนังฝรั่งตรงที่ความเป็นธรรมชาติสมจริง
หนังฝรั่งบางเรื่องพล็อตไม่โดนใจแต่เราก็ดูได้

วกกลับมาที่ L อีกรอบ
คือ ไม่ชอบเนื้อหา ไม่ชอบอะไรเลยในหนังเรื่องนี้
ชอบแต่ตัว L อ่ะ (บ้าผู้ชายจริงๆด้วย)

ดูแล้วแบบ โอ๊ย ขอคนเนี้ย มาอยู่ด้วยซักวันได้มั้ย
เอา L ในเรื่องนะ ไม่เอาตัวจริงๆ
ปากน่าจุ๊บมากเลยอ่ะ ปากเหมือนแมว
แล้วก็ชอบอารมณ์ที่แบบใจดี อบอุ่น ขี้อาย
โอ้ว... น่ารัก

ก็เพ้อกันปาย...

ว่าแต่เมื่อวานไมค์สอบ วันนี้ไมค์ก็สอบ
เลยอดไปดู L เลยเนาะ

ถ้าได้ไปดูแล้วจะแปลงร่างมั้ย
อะไรก็ได้ แต่อย่าเดินหลังค่อมนะลูก มันเสียบุคลิก

ป.ล. ขอบคุณสำหรับกำลังใจจากทุกคนนะคะ
เราก็ไม่ได้อัพไดทุกวันเหมือนเมื่อก่อน
แค่เปิดเข้ามานั่งอ่านคอมเมนท์ก็มีความสุขแล้วอ่ะ เมนท์กันซะยาวเลย ชอบๆ